علائم عفونت ادراری در زنان چیست؟

از کجا بفهمیم عفونت ادراری داریم؟

عفونت ادراری (UTI) عفونتی در هر بخشی از دستگاهی است که ادرار را می‌سازد و منتقل می‌کند. بیشتر آن‌ها از مثانه شروع می‌شوند که سیستیت نامیده می‌شود. علائم اغلب سریع ظاهر می‌شوند و ممکن است شامل این موارد باشند:

• درد، سوزش یا سوز هنگام ادرار.
• نیاز شدید به ادرار کردن که نمی‌شود صبر کرد.
• نیاز به ادرار کردن مکرر، از جمله در شب، اما دفع فقط مقدار کمی.
• ادرار کدر.
• خون در ادرار که ممکن است صورتی، قرمز یا قهوه‌ای به نظر برسد.
• درد یا فشار در پایین شکم.
• احساس خستگی، ضعف یا ناخوشی عمومی.

نشانه‌های رسیدن عفونت ادراری به کلیه‌ها چیست؟

اگر باکتری‌ها به کلیه‌ها برسند، عفونت جدی‌تر است و نیاز به درمان سریع دارد. مراقب این موارد باشید:

• درد در کمر یا پهلو، درست زیر دنده‌ها.
• تب 100.4°F (38°C) یا بالاتر.
• لرز، رعشه یا احساس گرما و سرمای شدید.
• حالت تهوع یا استفراغ.

عفونت ادراری است یا عفونت قارچی؟

هر دو ممکن است ادرار کردن را دردناک کنند، پس به‌راحتی با هم اشتباه گرفته می‌شوند. تفاوت اصلی در محل مشکل است.

عفونت ادراری بر مثانه و مجاری ادراری اثر می‌گذارد، پس بیشتر متوجه فوریت، تکرر و سوزش داخلی هنگام ادرار می‌شوید. عفونت قارچی بر واژن و ناحیهٔ بیرونی تناسلی اثر می‌گذارد، پس معمولاً متوجه خارش، سوزش و ترشحات غلیظ سفید می‌شوید و سوزش روی پوست بیرونی است.

واژینوز باکتریایی (BV) و برخی عفونت‌های مقاربتی (STI) هم ممکن است باعث سوزش هنگام ادرار شوند. اگر مطمئن نیستید، پزشک می‌تواند هر کدام را آزمایش کند.

چرا زنان بیشتر دچار عفونت ادراری می‌شوند؟

مجرای ادرار زنان، یعنی لوله‌ای که ادرار را از بدن خارج می‌کند، کوتاه‌تر است و نزدیک واژن و مقعد قرار دارد. این کار رسیدن باکتری‌ها به مثانه را آسان‌تر می‌کند.

همچنین اگر قبلاً عفونت ادراری داشته‌اید، باردارید، دیابت دارید یا در دوران یائسگی هستید، احتمال عفونت ادراری بیشتر است.

عفونت‌های ادراری اغلب برمی‌گردند. حدود 4 نفر از هر 10 زنی که عفونت ادراری می‌گیرند، ظرف 6 ماه دوباره به آن مبتلا می‌شوند.

عفونت ادراری چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک اغلب عفونت ادراری را از روی علائم و یک نمونهٔ تمیز ادرار تشخیص می‌دهد. آزمایش ادرار می‌تواند نشانه‌های عفونت را نشان دهد و کشت ادرار می‌تواند نشان دهد کدام باکتری علت آن است.

اگر عفونت‌های ادراری مدام برمی‌گردند، پزشک ممکن است آزمایش‌های بیشتری برای پیدا کردن علت پیشنهاد کند.

عفونت ادراری چگونه درمان می‌شود؟

عفونت‌های ادراری باکتریایی معمولاً با آنتی‌بیوتیک‌هایی که پزشک تجویز می‌کند درمان می‌شوند و علائم اغلب ظرف یکی دو روز کم می‌شوند. پزشک به شما می‌گوید چه مدت آن‌ها را مصرف کنید.

مسکن‌های بدون نسخه مثل ایبوپروفن یا استامینوفن می‌توانند درد را کم کنند. طبق برچسب مصرف کنید و اگر بیماری دیگری دارید یا داروهای دیگری مصرف می‌کنید با داروساز مشورت کنید.

آیا می‌توان از عفونت ادراری پیشگیری کرد؟

برخی عادت‌ها ممکن است احتمال آن را کم کنند، هرچند هیچ کدام تضمینی نیست:

• در طول روز به اندازهٔ کافی مایعات بنوشید. آب بهترین است.
• هر وقت نیاز داشتید ادرار کنید و سعی کنید آن را بیش از 3 یا 4 ساعت نگه ندارید.
• پس از دستشویی از جلو به عقب تمیز کنید.
• پیش و پس از رابطهٔ جنسی ادرار کنید.
• از دوش واژینال و اسپری‌های بهداشتی زنانه استفاده نکنید.